Kościół parafialny p.w. Przemienienia Pańskiego usytuowany przy ul. J. Ch. Paska 83 w Budziszewicach, pow. tomaszowski.

Kościół jest murowany z cegły na cokole kamiennym. Jest to obiekt jednonawowy założony na rzucie wydłużonego prostokąta z trójbocznie zamkniętym, węższym prezbiterium, oraz aneksami bocznymi z przybudówkami, flankującymi kruchtę i prezbiterium. Na osi centralnej fasady usytuowana jest trójkondygnacyjna, czworoboczna wieża przykryta hełmem iglicowym. Nawę przykrywa dach dwuspadowy, prezbiterium- dachem wielospadowym, aneksy – dachy dwuspadowe. Obiekt wzniesiony w stylu neogotyckim.

Cmentarz przykościelny, w którego centrum zlokalizowany jest kościół, założony jest na planie zbliżonym do prostokąta , od strony prezbiterium zakończony trójbocznie. Ogrodzenie cmentarza jest murowane z cegły, podzielone na przęsła, z metalowymi przęsłami w części frontowej (zachodniej).

Kościół p.w. Przemienienia Pańskiego w Budziszewicach zbudowany został w latach 1907-1909 w stylu neogotyckim. Obiekt wzniesiono według projektu architekta gubernialnego Feliksa Nowickiego, autora licznych budowli sakralnych oraz gmachów użyteczności publicznej . Kościół stylistycznie reprezentuje ceglany neogotyk nawiązujący do form ,,stylu wiślano - bałtyckiego”. Obiekt posiada duże walory architektoniczne. Prosta bryła i rozplanowanie oraz uproszczony detal architektoniczny kościoła ( ostrołukowe otwory okienne i drzwiowe, schodkowe szczyty z pinaklami, konsolowe gzymsy, tynkowane, zakończone ostrołukowo płyciny fasady) stanowią czytelne świadectwo zapoczątkowanych w XIX w. stylowych poszukiwań narodowej odmiany architektury.

Założony w XIX. cmentarz przykościelny ( najstarszy zachowany nagrobek z 1845r.) jest historycznie, kompozycyjnie i funkcjonalnie związany z budynkiem kościoła ( obecny obiekt wzniesiono obok dawnego, drewnianego kościółka).

Decyzją Nr WUOZ-640/403/2008 z dnia 17 listopada 2008r., Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków kościół parafialny oraz cmentarz przykościelny wraz z ogrodzeniem wpisano do rejestru zabytków województwa łódzkiego. Nr rejestru zabytków A/66.